Van veel dingen weet ik wel vaag iets af, maar het meeste weet ik van een groentetuin onderhouden op lichte kleigrond. Ook dat is vooral een kwestie van een beetje ordenen, sjouwen en zwoegen, en de dingen in de goede volgorde doen.  Maar altijd met volledige inzet. Anders wordt het niets.

Ik wil proberen mijn territorium te beschrijven. Hoe al die dingen samenhangen die schijnbaar niets met elkaar te maken hebben, maar tegelijkertijd bepalen wie ik ben. Voor een deel is dat territorium heel tastbaar. Papier, voorwerpen. Opgeborgen in kasten die ik van plakkertjes heb voorzien met de letters A tot en met O. Verder zijn er nog twee kasten met hangmappen, vijf laden in totaal. En niet te vergeten lage kastjes die genummerd zijn met Romeinse cijfers I tot en met VI. Mijn computer beschouw ik ook maar als een kast. Daar zit een plakkertje met een Z op.

Van alle ordners en archiefdozen houd ik een database bij zodat ik meteen kan zien in welke kast iets staat. Dat is overzichtelijk. Maar er zijn ook kasten met al mijn oude agenda’s (chronologisch geordend), notitieboekjes en reisverslagen, alle ansichtkaarten die ik ooit ontvangen heb vanaf mijn eerste verjaardag, knippatronen, garenklosjes, dia’s en toverlantarenplaatjes, restjes papier in verschillende kleuren, nog bruikbare ritssluitingen en nog veel meer. En op de kasten staan soms dozen, of kistjes met suikerzakjes. Of er liggen stapels grote enveloppen met dossiers over onderwerpen die me om de een of andere reden relevant lijken. Op de klep van de envelop schrijf ik met viltstift het onderwerp. Het zijn natuurlijk gebruikte enveloppen. In mijn archief vinden ze hun tweede leven.

Waarom bewaar ik dat allemaal? Dat wil ik onderzoeken. Mijn nieuwe film gaat over bewaren. En over loslaten. De gedachten daarover vormen mijn immaterieel territorium.

Biografie
Filmografie
CV compleet