VAKANTIEBOEKEN
Kast E beslaat een ruime meter
vakantieboeken. Multomappen meestal, met tekst gebaseerd op wat
ik tijdens die vakanties in kleine notitieboekjes minutieus
opschreef.. En verder foto's, bonnetjes, landkaarten, tekeningen,
gouaches, plakwerk of wat dan ook.
Mijn eerste echte vakantieboek dateert uit 1959. Ik kreeg het
onlangs mee van mijn ouders. Het is een dik schoolschrift. Ik was
negen jaar, en ik ging met mijn ouders en mijn zusje voor het
eerst echt op vakantie. Kamperen! En dan ook nog in het
buitenland! Naar Larochette, in Luxemburg. Zoiets werd toen nog
-althans in onze kringen- als een hachelijk avontuur beschouwd.
Vandaar dat we met de Nederlandse Reisvereniging gingen. In mijn
reisverslag bevindt zich een boekje van de NRV met allerlei tips:
"Wist u dat witte kralen en oorbellen zo leuk afsteken tegen
een gebruinde huid?" "Als u zonder jasje loopt, dan
nooit zonder bretels!" "De heren kunnen praktisch
overal zwemmen in een zwembroekje, behalve in Spanje".
In mijn schrift bevinden zich nog de oorspronkelijke treinkaartjes van Middelburg naar Maastricht. Natuurlijk van die harde oranje-achtige kleine kartonnen kaartjes, fl 9,30 voor volwassenen, gestempeld op 24 juli. Merkwaardig genoeg staat er niets in het verslag over die eerste dag, terwijl ik me die zeer helder herinner. We hebben koffie gedronken in een echt café! (In De Vogel Struys in Maastricht). En tussen Maastricht en Mersch zijn we door 30 (of 31?) tunnels gereden. Het was allemaal geweldig! Niet in de laatste plaats omdat we vanaf Maastricht door een echte stoomlocomotief getrokken werden. De reusachtige zwarte rookwolken kwamen bij die tunnels de trein in. Maar geen woord hierover in mijn schrift!
De eerste woorden betreffen inkopen, de volgende dag. Nauwkeurig hield ik prijzen bij: een Tiki limonadebonbon voor oploslimonade van 10 cent, en joggert die notabene 23 cent per 1/8 liter kostte! Waren ze daar helemaal gek geworden! En verder werden zorgvuldig alle tochtjes vastgelegd. We maakten vooral flinke wandelingen, naar de Schiessentümpel , de rotsen van Hohlay waar de Romeinen al molenstenen uithakten (dat vond ik erg interessant), de Hallerbach, en het kasteel van Beaufort. Met de tram reden we heel Luxemburg stad door, voor slechts 12 cent.
Met een lichte gêne lees ik wat ik opschreef. Bij een foto van een man die met natuursteen in de weer is: De steenhouwer, maar niet die van Multatuli. O wat een wijsneusje was ik. Maar bij een plaatje van een man met een filmcamera schreef ik: Ome Bob fotograveerde heel wat. Geen idee had ik blijkbaar, dat dat geen fototoestel was. En nog een spelfout maken ook!
En het woord croissantje kende ik
ook nog niet: hoefijzertje noemde ik dat.
Het was een indrukwekkende vakantie geweest, die blijkbaar mijn
ouders het vertrouwen gaf dat ze nu verder wel zonder begeleiding
durfden te kamperen.
Het jaar daarop kampeerden we in Haamstede. Mijn zusje A. was net geboren, dus mijn vader ging kamperen met zijn twee oudste dochters. In het vakantieboek staat per dag beschreven wat we deden, met alle denkbare details. Dat we tentlabel wit 44 hadden en bij elzeboompjes stonden. Dat we chocoladerepen van het merk Delta op onze boterhammen aten. Dat we ons gezicht met Lyril wasten en onze handen met goedkopere zeep. Dat mijn vader een grote tube Brylcreem kocht in een druk kapperswinkeltje. Dat we een dode kraai zagen liggen. Dat het op 9 augustus 's morgens onweerde. En verder bonnetjes, toegangskaartjes, foto's, tekeningen, de verpakkingen van macaroni, Honig Momento rijst, PK kauwgom, roomboter, nutrix, stroopwafels, en caramel vla naar frans recept (niet koken).
Een boek vol aandoenlijke trivialiteiten. En tegelijkertijd toch ook informatie over een tijdperk. Er is de folder over de vertoning van een "prachtige Agfacolor 16 mm film" in hotel Bom: zoiets was toen nog een echte belevenis waar mooie genummerde kaartjes voor gedrukt werden. In het programma van de zomeravondfeesten in Zierikzee worden Anny Palmen, de Wama's, Greetje Kauffeld, Tobi Rix, Rita Reys en Corry Brokken aangekondigd. In het plakboek zit ook een vel kladpapier dat we gebruikten om favoriete boektitels op te schrijven. Het papier was afkomstig van de provinciale griffie waar mijn vader toen werkte. Het is formulier D van het Bureau Financiering Wederopbouw. De Wederopbouw! Een term uit geschiedenisboekjes! Weliswaar kladpapier in 1960, maar toch. Zo wordt een vakantieboek verbonden met de Grote Geschiedenis.